Mimo moich "dopiero" 52 lat życia muszę cofnąć się aż o 40 lat,
aby sięgnąć pamięcią pierwszego kontaktu z alkoholem. To, że operuję dziesiątkami lat, opisując przeszłość, nie wprawia mnie w stan przygnębienia, żalu czy rozpaczy, "jaki to ja jestem stary". Przeciwnie, dzisiaj cieszę się z życia tak bogatego w doświadczenia, a przede wszystkim z tego, że udało mi się ocalić, wyrwać z piekła czynnego alkoholizmu te ostatnie 14 lat 8 miesięcy i 6 dni!

Mam na imię Olek i jestem alkoholikiem...

Oto troche z mojego życia wziętego, a z alkoholem związanego, w chwili obecnej od niego wolnego (mam nadzieję).
Urodzilem się w Kijowie, w rodzinie, gdzie pamiętam i cieplo, i bezpieczeństwo, i alkoholizm taty, i ból swiadomosci tego, ze nie jest tak, jak bylo kiedyś... Dzis widzę to podobieństwo - rozwój mojej choroby a jej przebieg u ojca. Niestety, nieznane w roku 1975 w byłym ZSRR pojęcie terapia leczenia uzależnień alkoholowych czy AA nie dały mu szansy, którą ja otrzymałem i nie mam zamiaru zmarnowac.

 

Historia mojego picia zaczyna się po szkole podstawowej. Do tego czasu nie wolno było mi dotknąć alkoholu z powodu padaczki, na którą chorowałem od jakiegoś trzeciego roku życia. Po podstawówce był dylemat, gdzie wysłać mnie do szkoły. Wybór padł na szkołę dość odległą od mojego miejsca zamieszkania. Trafiłem do internatu. Pierwsze moje picie mogło okazać się zarazem ostatnim w moim życiu. Zakazany owoc smakuje lepiej, więc kupiliśmy plecak piw i zaczęliśmy. Pamiętam pięć , tych małych. Potem film mi się zerwał. Wymiotowałem leżąc i chyba cud sprawił, że się nie udusiłem.

Na początku był chaos, chaos był dobry, potem rozdzieliłem światłość od ciemności - i to mnie zgubiło... Mam na imię Jarek, jestem alkoholikiem. Od kiedy pamiętam - zawsze piłem alkohol. Gdy byłem małym chłopcem, rodzice podczas radosnych imprez podawali mi alkohol, żeby rozbawić gości. - Takie dziecko, a już potrafi! - wołali. Podobało mi się to, bo byłem w centrum uwagi. I tak mi zostało. Gdy musiałem dostosować się do zmieniających się warunków, nowych ludzi, życia w strachu i stresie, alkohol pomagał niczym czarodziejska różdżka. Wszyscy radośni i otwarci, a ja w centrum.