 OPIEKUŃCZOŚĆ
Współuzależnieni mogą:
- czuć się odpowiedzialni za innych – za ich uczucia, myśli,
działania, wybory, chęci, potrzeby, pomyślność czy brak pomyślności,
los;
OPIEKUŃCZOŚĆ
Współuzależnieni mogą:
- czuć się odpowiedzialni za innych – za ich uczucia, myśli,
działania, wybory, chęci, potrzeby, pomyślność czy brak pomyślności,
los;
-
czuć niepokój, litość i wyrzuty sumienia, kiedy inni mają problemy;
- czuć przymus pomagania osobie mającej problemy poprzez – na
przykład – dawanie nieproszonych rad, wysuwanie rozlicznych sugestii
lub obdarzanie jej gorącym uczuciem;
- czuć złość, kiedy pomoc ta jest nieskuteczna;
- ubiegać życzenia innych albo odgadywać ich potrzeby;
- zastanawiać się, dlaczego inni nie robią tego samego dla nich;
- mówić „tak”, kiedy myślą „nie”, robić rzeczy, których w
istocie nie chcą robić, robić więcej, niż do nich należy, a także robić
za innych to, co oni sami mogliby zrobić;
- nie wiedzieć, czego naprawdę chcą czy potrzebują lub – w
przypadku kiedy znają swoje pragnienia i potrzeby – uważać, że nie są
one ważne;
- starać się zadowolić innych zamiast siebie;
- łatwiej odczuwać i wyrażać złość z powodu niesprawiedliwości spotykającej innych niż ich samych;
- czuć się najpewniej wtedy, kiedy coś z siebie dają;
- czuć niepewność i mieć poczucie winy, gdy im się coś daje;
- odczuwać smutek dlatego, że przez całe życie dają z siebie wszystko innym, a im nikt nic nie daje;
- czuć pociąg do osób będących w potrzebie lub przeżywających kłopoty;
- przyciągać do siebie osoby, będące w potrzebie lub mające kłopoty;
- odczuwać znużenie i pustkę oraz uważać się za osoby
bezwartościowe, kiedy w ich życiu nie pojawia się kryzys czy problem do
rozwiązania, kiedy nie mają komu pomagać;
- poświęcać się dla innych;
- odczuwać udrękę i uważać, że inni wywierają na nich presję;
- uważać w głębi duszy, że inni są za nich w pewnym sensie odpowiedzialni;
- winić innych za swoją sytuację;
- twierdzić, że to inni sprawiają, iż odczuwają oni wszystko w taki a nie inny sposób;
- uważać, że inni doprowadzają ich do szaleństwa;
- czuć się niedoceniani i wykorzystywani;
- uważać się za ofiary innych;
- stwierdzać, że inni tracą cierpliwość i wściekają się na nich z powodu wszystkich wymienionych wyżej cech.
POCZUCIE NISKIEJ WARTOŚCI
Współuzależnieni zwykle:
- pochodzą z zaburzonych, tłumiących uczucia jednostki lub dysfunkcyjnych rodzin;
- zaprzeczają, jakoby pochodzili z zaburzonych, tłumiących uczucia jednostki lub dysfunkcyjnych rodzin;
- obwiniają się za wszystko;
- potępiają się za wszystko, w tym za swoje myśli, uczucia, wygląd, działania i zachowania;
- oburzają się, złoszczą, zachowują obłudnie i przyjmują obronną
postawę, kiedy ktoś wini ich lub krytykuje, czyli robi dokładnie to
samo, co oni wobec siebie;
- nie przyjmują komplementów i pochwał;
- wpadają w przygnębienie z powodu braku komplementów i pochwał (deprywacja emocjonalna);
- czują się inni niż reszta świata;
- uważają, że nie są wystarczająco dobrzy;
- mają wyrzuty sumienia z powodu wydawania na siebie pieniędzy albo robienia czegoś dla rozrywki;
- lękają się odrzucenia;
- wszystko biorą na siebie;
- byli wykorzystywani seksualnie, fizycznie lub emocjonalnie, w
dzieciństwie zaniedbywano ich lub czuli się odrzuceni, są ofiarami
alkoholizmu bliskich;
- czują się ofiarami innych;
- wmawiają sobie, że niczego nie potrafią dobrze zrobić;
- boją się popełniania błędów;
- zastanawiają się, dlaczego trudno jest im podejmować decyzje;
- wymagają od siebie perfekcji;
- zastanawiają się, dlaczego nigdy nie są zadowoleni z tego, co robią;
- biorą na siebie dużo obowiązków;
- mają duże poczucie winy;
- wstydzą się siebie;
- uważają, że ich życie jest niewiele warte;
- starają się pomagać innym żyć;
- czerpią sztuczne poczucie własnej wartości z pomagania innym;
- problemy i niepowodzenia innych napełniają ich poczuciem własnej niskiej wartości;
- pragną szczęścia;
- uważają, że nigdy nie przydarzy im się nic dobrego;
- są przekonani, że nie zasługują na nic dobrego ani na szczęście w życiu;
- pragną miłości;
- są przekonani, że inni nigdy nie mogliby ich pokochać lub polubić;
- starają się udowodnić, że są równie dobrzy jak inni;
- godzą się z rolą osób potrzebnym innym.
TŁUMIENIE
Wielu współuzależnionych:
- z powodu lęku i poczucia winy wymazuje ze swojej świadomości myśli i uczucia;
- boi się być tym, kim naprawdę jest;
- sprawia wrażenie osób sztywnych i opanowanych.
OBSESJE
Współuzależnieni zwykle:
- głęboko przejmują się ludźmi i ich problemami;
- martwią się najgłupszymi rzeczami;
- dużo myślą i rozmawiają o innych;
- nie mogą spać z powodu problemów czy zachowania innych;
- nigdy nie znajdują odpowiedzi na dręczące ich pytania;
- kontrolują innych;
- starają się ich przyłapać na niecnych uczynkach;
- nie potrafią przestać mówić i myśleć o innych i ich problemach i martwić się o nich;
- łamią ustalony porządek swoich zajęć z powodu zdenerwowania się na kogoś lub na coś;
- skupiają całą swoją energię na innych i ich problemach;
- dziwią się, dlaczego stale brak im sił;
- dziwią się, dlaczego nigdy nic im się nie udaje.
KONTROLOWANIE
Wielu współuzależnionych:
- ma przykre doświadczenia związane z ludźmi i sytuacjami wymykającymi się spod kontroli;
- boi się pozwolić innym być tym, kim są, obawia się niekontrolowanego rozwoju wydarzeń;
- nie zdaje sobie sprawy z tego, że obawia się utraty kontroli, a jeśli uświadamia sobie swój lęk, to nie próbuje z nim walczyć;
- uważa, że wie najlepiej, jak wszystko powinno przebiegać i jak inni powinni się zachowywać;
- stara się kontrolować przebieg wydarzeń i osoby biorące w nich
udział, usiłując je zdominować lub manipulować nimi, stosując groźby
lub przymus, udzielając rad, demonstrując swoją bezradność czy
wyznając, że dręczy ich poczucie winy;
- przekonuje się, że ich wysiłki są daremne i złoszczą innych;
- wpada w gniew i frustrację;
- dochodzi na koniec do wniosku, że inni ich kontrolują.
ZAPRZECZANIE
Współuzależnieni zwykle:
- ignorują problemy albo udają, że ich nie ma;
- udają, że nie jest tak źle, jak się wydaje;
- mówią sobie, że jutro będzie lepiej;
- wynajdują sobie najróżniejsze zajęcia, żeby nie mieć czasu na rozmyślanie;
- wpadają w zakłopotanie;
- wpadają w depresję lub chorobę;
- biorą środki uspokajające;
- stają się pracoholikami;
- odczuwają przymus wydawania pieniędzy;
- przejadają się;
- udają, że nic takiego się nie zdarza;
- wiedzą, że problemy pogłębiają się;
- wierzą w kłamstwa;
- okłamują się;
- dziwią się, dlaczego czują się tak, jakby mieli zwariować.
UZALEŻNIENIE
Wielu współuzależnionych:
- jest z siebie niezadowolonych, nieszczęśliwych i nie może zaznać spokoju;
- szuka szczęścia w świecie zewnętrznym;
- lgnie do rzeczy czy osób, które ich zdaniem mogą dać im szczęście i trzyma się ich kurczowo;
- czuje się bardzo zagrożonych utratą rzeczy lub osób, które ich zdaniem dają im szczęście;
- uważa, że rodzice nie kochali ich i nie akceptowali;
- nie kocha samych siebie;
- uważa, że inni nie kochają i nie mogą ich kochać;
- rozpaczliwie poszukują miłości i akceptacji;
- często szuka miłości u ludzi niezdolnych do jej odczuwania;
- uważa, że nigdy nie może liczyć na innych;
- utożsamia miłość z cierpieniem;
- czuje, że bardziej potrzebuje innych niż inni ich;
- stara się udowodnić, że zasługuje na miłość;
- nie traci czasu na przekonanie się, czy inni są dla nich dobrzy;
- martwi się, czy inni kochają ich lub lubią;
- czyni innych ośrodkiem swego życia;
- wszystkie pozytywne uczucia przejawia w związkach z innymi osobami;
- zaniedbuje swoje własne sprawy, kiedy kocha;
- martwi się, że inni ich opuszczą;
- nie wierzy, że potrafi zatroszczyć się o siebie;
- trwa w nieudanych związkach;
- godzi się na złe traktowanie, aby utrzymać przy sobie bliskie im osoby;
- czuje się w związkach z innymi osobami jak w pułapce;
- zrywa nieudane związki i tworzy nowe, które również się nie udają;
- zastanawia się, czy kiedykolwiek znajdzie miłość.
TRUDNOŚCI W POROZUMIEWANIU SIĘ
Współuzależnieni często:
- potępiają innych;
- grożą im;
- zmuszają ich do określonych zachowań;
- proszą;
- przekupują;
- doradzają;
- nie mówią tego, co myślą;
- nie myślą tego, co mówią;
- nie wiedzą, co myślą;
- nie traktują siebie poważnie;
- uważają, że inni nie traktują ich poważnie;
- traktują siebie zbyt poważnie;
- kiedy proszą o coś, nie mówią wprost, o co im chodzi, ale – na przykład – wzdychają;
- mają trudności z przejściem do sedna sprawy;
- nie bardzo wiedzą, w czym tkwi sedno sprawy;
- starannie dobierają słowa, aby osiągnąć zamierzony cel;
- starają się mówić to, co – ich zdaniem – sprawia innym przyjemność;
- starają się mówić to, co – ich zdaniem – sprowokuje innych;
- starają się mówić, to co – ich zdaniem – sprawi, że inni zrobią to, co oni chcą;
- usuwają ze swojego słownika słowo „nie”;
- mówią za dużo;
- mówią o innych;
- unikają rozmów o sobie, o swoich problemach, myślach i uczuciach;
- twierdzą, że są wszystkiemu winni;
- twierdzą, że nie są niczemu winni;
- uważają, że ich zdanie się nie liczy;
- powstrzymują się z wyrażeniem swojego zdania do czasu poznania zdania innych;
- kłamią, by chronić ludzi, których kochają;
- kłamią, by się bronić;
- przeżywają ciężkie chwile, kiedy muszą upomnieć się o swoje prawa;
- przeżywają ciężkie chwile, wyrażając szczerze i otwarcie swoje uczucia;
- uważają, że większość z tego, co mają do powiedzenia, jest nieważne;
- zaczynają mówić cynicznie, nieprzyjaźnie albo w poniżający ich samych sposób;
- przepraszają innych za to, że się im naprzykrzają i zajmują czas.
ROZMYTE GRANICE TOLERANCJI
Współuzależnieni często:
- mówią, że nie będą tolerować pewnych zachowań;
- stopniowo stają się coraz bardziej tolerancyjni, aż w końcu
zaczynają tolerować zachowania, których według swych wcześniejszych
zapowiedzi nie mogliby nigdy ścierpieć;
- pozwalają się ranić;
- pozwalają, by takie sytuacje powtarzały się;
- dziwią się, dlaczego tak bardzo cierpią;
- narzekają, obwiniają innych i starają się ich kontrolować, nie zmieniając ani na jotę swego stanowiska;
- w końcu wściekają się;
- stają się absolutnie nietolerancyjni.
BRAK ZAUFANIA
Współuzależnieni:
- nie ufają sobie;
- nie ufają swoim uczuciom;
- nie wierzą w swoje postanowienia;
- nie ufają innym;
- starają się ufać ludziom niegodnym zaufania;
- uważają, że Bóg ich opuścił;
- tracą wiarę i ufność w Boga.
ZŁOŚĆ
Wielu współuzależnionych:
- odczuwa lęk, złość i ból;
- żyje z ludźmi, którzy odczuwają lęk, złość i ból;
- boi się własnej złości;
- sądzi, że ludzie odwrócą się od nich, jeśli okażą, że się złoszczą;
- uważa, że to inni ich złoszczą;
- boi się złościć innych;
- czuje, że złość innych ma wpływ na ich zachowanie;
- tłumi uczucie gniewu;
- często płacze, wpada w depresję, przejada się, źle się czuje,
ucieka się do niecnych i podłych sposobów, aby odpłacić za doznane
krzywdy, zachowuje się wrogo albo nagle wybucha gniewem;
- karze innych za to, że ich złoszczą;
- przeżywa wstyd z powodu okazywania złości;
- obwinia innych za swoją złość;
- czuje coraz większą złość, oburzenie i gorycz;
- czuje się pewniej okazując złość niż zranione uczucia;
- zastanawia się, czy dojdzie kiedyś do tego, że nie będą czuć złości.
PROBLEMY SEKSUALNE
Niektórzy współuzależnieni:
- są w łóżku opiekunami (opiekunkami);
- odbywają stosunki, kiedy nie mają na nie ochoty;
- odbywają stosunki, kiedy woleliby, żeby ich obejmowano, głaskano i kochano;
- próbują odbywać stosunki, kiedy są źli albo czują się zranieni;
- nie odczuwają satysfakcji ze stosunku, ponieważ są źli na partnera;
- boją się utraty kontroli;
- mają zahamowania w komunikowaniu partnerowi swoich oczekiwań w łóżku;
- odsuwają się uczuciowo od partnera;
- partner odpycha ich seksualnie;
- nie mówią o tym;
- tak czy inaczej zmuszają się do odbywania stosunku;
- sprowadzają miłość łóżkową do spraw technicznych;
- zastanawiają się, dlaczego seks nie daje im satysfakcji;
- tracą zainteresowanie seksem;
- wymyślają różne sposoby, aby uchylić się od odbycia stosunku z partnerem;
- pragną, aby ich partner(ka) umarł, odszedł albo wyczuł ich nastawienie;
- snują fantazje seksualne na temat innych osób;
- zastanawiają się, czy nie byłoby warto spróbować stosunków pozamałżeńskich.
INNE PROBLEMY
Współuzależnieni zazwyczaj:
- są niezwykle odpowiedzialni;
- są niezwykle nieodpowiedzialni;
- robią z siebie męczenników, poświęcając szczęście swoje i innych dla spraw, które nie wymagają poświęcenia;
- nie potrafią odczuwać bliskości z innymi;
- nie potrafią zachowywać się spontanicznie i bawić się;
- przyjmują – ogólnie biorąc – bierną postawę wobec współuzależnienia – płaczą, cierpią, czują się bezradni;
- przyjmują - ogólnie biorąc – agresywną postawę wobec
współuzależnienia – starają się dominować, wybuchają złością, stosują
przemoc;
- łączą postawę bierną z postawą agresywną;
- wahają się w swoich decyzjach i uczuciach;
- śmieją się, kiedy zbiera się im na płacz;
- są lojalni wobec innych i nie próbują walczyć z odczuwanym przez siebie przymusem powtarzania pewnych zachowań;
- wstydzą się problemów osobistych, rodzinnych oraz istniejących w związkach z innymi osobami;
- nie rozumieją istoty problemu;
- ukrywają problemy, uciekając się w razie potrzeby do kłamstw i oszustw;
- nie szukają niczyjej pomocy w rozwiązaniu problemów, ponieważ uważają, że nie są one duże albo ważne;
- zastanawiają się, dlaczego problemy nie znikają.
ROZWIJANIE SIĘ WSPÓŁUZALEŻNIENIA
W późniejszych stadiach współuzależnieni mogą:
- być ospali;
- być przygnębieni;
- wycofywać się i izolować;
- kompletnie zaniedbywać swoje obowiązki i burzyć swój dzienny rozkład zajęć;
- dręczyć albo zaniedbywać dzieci i innych członków rodziny;
- stracić nadzieję na jakąkolwiek zmianę w życiu;
- zacząć planować zerwanie związku, w którym czują się jak w pułapce;
- rozmyślać o samobójstwie;
- stać się agresywni;
- cierpieć na poważne choroby psychiczne albo somatyczne;
- przejadać się lub niedojadać;
- uzależnić się od alkoholu lub narkotyków
 Dodaj jako ulubiony (25) |  Zacytuj ten artykuł na swojej stronie | Drukuj | Email
Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą dodawać komentarze.
Proszę zaloguj się lub zarejestruj. Powered by AkoComment Tweaked Special Edition v.1.4.6
Polska adaptacja JoomlaPL.com Team
AkoComment © Copyright 2004 by Arthur Konze - www.mamboportal.com
All right reserved |
.jpg){kind=small}
Jeśli przeżyłeś tragedię i nie wiesz, co ze sobą zrobić. Jeśli masz jakikolwiek problem, z którym nie potrafisz sobie poradzić. Jeśli stoisz przed podjęciem ważnej decyzji i chciałbyś lepiej poznać siebie i swoje potrzeby i upewnić się w obranym kierunku Twojego życia, napisz do naszego 
...sadzę, że dotyczy to nie tylko osób współuzależnionych ale i tych nieuzależnionych czyli "normalnych"
