.jpg){kind=small}
Jeśli przeżyłeś tragedię i nie wiesz, co ze sobą zrobić. Jeśli masz jakikolwiek problem, z którym nie potrafisz sobie poradzić. Jeśli stoisz przed podjęciem ważnej decyzji i chciałbyś lepiej poznać siebie i swoje potrzeby i upewnić się w obranym kierunku Twojego życia, napisz do naszego 
| Jacy właściwie są DDA? |
|
|
|
Po pierwsze cechy te nie muszą występować w dokładnie takim samym natężeniu u wszystkich DDA. Po drugie cechy te występują również u innych „dorosłych”, którzy wychowywali się w rodzinach dysfunkcyjnych. Po prostu w literaturze i w badaniach nie stworzono jeszcze pojęć takich jak Dorosłe Dzieci Matek Samotnie Wychowujących, Dorosłe Dzieci Hazardzistów, czy Dorosłe Dzieci Neurotyków. Myślę jednak ze mieliby oni podobne cechy do cech przypisywanych w literaturze DDA. Poniżej przytoczone stwierdzenia są charakterystyczne dla dorosłych, wychowujących się w rodzinach dotkniętych alkoholizmem i innymi zaburzeniami. Niektóre z niżej wymienionych cech można dostrzec u każdego człowieka, jednak osoby pochodzące z silnie dysfunkcyjnych rodzin identyfikują się z większością tych stwierdzeń. 1. Mogę się tylko domyślać, co jest normalne 2. Trudno mi od początku do końca postępować zgodnie z planem 3. Kłamie, nawet, gdy łatwo powiedzieć prawdę 4. Nie mam dla siebie litości, kiedy się osadzam 5. Nie umiem dobrze się bawić 6. Traktuje siebie bardzo poważnie 7. Trudno mi nawiązać bliskie relacje 8. Zbyt mocno reaguje na zmiany, nad którymi nie panuje 9. Czuje, ze rożnie się od innych ludzi 10. Wciąż potrzebuje aprobaty i potwierdzenia 11. Jestem albo nadmiernie odpowiedzialny, albo całkowicie nieodpowiedzialny 12. Jestem absolutnie lojalny, nawet, gdy widzę, ze ktoś nie zasługuje na moja lojalność. 13. Poszukuje natychmiastowej, nie odroczonej gratyfikacji 14. Podejmuje działania bez poważnego rozważenia innych możliwości lub konsekwencji tych działań 15. Szukam napiec i kryzysów, a następnie narzekam na ich skutki 16. Unikam konfliktu i pogłębiania konfliktu; rzadko dobrze sobie radzę z sytuacjami konfliktowymi. 17. Boje się odrzucenia i porzucenia, chociaż sam odrzucam innych 18. Przezywam niepowodzenie, ale nie zwracam uwagi na sukces 19. Boje się krytyki i osadzania mnie, chociaż sam krytykuje i osadzam innych 20. Źle gospodaruje czasem i nie porządkuje spraw wedle hierarchii ważności, by działało to na moja korzyść. Jednym z najbardziej patologicznych sposobów funkcjonowania Dorosłego Dziecka Alkoholika jest powstrzymywanie uczuć, brak spontanicznego wyrażania ich. Osoba taka najpierw pomyśli, zastanowi się czy uczucie jest „prawidłowe”. Dzieci z zaburzonych rodzin uczą się że spontaniczność w wyrażaniu uczuć, emocji jest karana, ponieważ mogą być powodem wejścia w konflikt z tym co steruje rodziną. Nagradzane są takie myśli i działania, które pomagają rodzinie dobrze wyglądać na zewnątrz. Członkowie rodziny dysfunkcyjnej uczą się, że ich uczucia są interpretowane przez inną osobę – a nie przez nich samych. Literatura polecenia: Cierpiałkowska Lidia, "Oblicza współczesnych uzależnień", Wydawnictwo Naukowe UAM, Poznań Wegscheider-Cruise Sharon "Nowa Szansa. Nadzieja dla rodziny alkoholowej", Warszawa 2000  Dodaj jako ulubiony (24) |  Zacytuj ten artykuł na swojej stronie | Drukuj | Email
Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą dodawać komentarze. Powered by AkoComment Tweaked Special Edition v.1.4.6 |
||||
| « poprzedni artykuł | następny artykuł » |
|---|
